Foto: Christein van Hoffen
Dit programma duikt in de lagen onder de oppervlakte, waar verlangen, herinnering en mysterie elkaar ontmoeten.
Wagners Prelude uit de derde akte van Tristan und Isolde ademt het eindeloze verlangen naar verlossing, een golfbeweging tussen hoop en ondergang. De Russische componist Anton Arensky schreef zijn Strijkkwartet nr. 2 als eerbetoon aan Tsjaikovski, vol melancholie en introspectie, muziek die zich langzaam en ook door de bijzondere strijkkwartetbezetting (één viool, één altviool en twee celli) extra lagen aanboort. Waar de bezetting krimpt duikt de muziek steeds dieper: Sofia Goebaidoelina’s Duo Sonata voor fagot en baritonsaxofoon laat twee stemmen als spirituele en onvoorspelbare onderstromen duister om elkaar heen cirkelen. In Debussy’s La Cathédrale Engloutie voor solo piano rijst een verzonken kathedraal langzaam op uit de zee, als herinnering en mythe in één.
Een bijzonder moment in dit concert is de wereldpremière van Opwellingen, het nieuwe strijkkwartet van Celia Swart, speciaal geschreven in opdracht van de Dudok Muziekdagen. In Opwellingen laat ze het strijkkwartet afdwalen naar de onderstroom van het bewustzijn, daar waar zware, steenachtige objecten liggen als metafoor voor vastgezette overtuigingen. Zelfs daar zal ooit licht op schijnen: een transformatie waarvoor het hele palet van het strijkkwartet ingezet zal worden.
Vermengd door het hele programma zingt Ellen ten Damme liederen van Alban Berg en Kurt Weill, waarin juist het onuitgesprokene de grootste zeggingskracht heeft. Schuberts Gesang der Geister über den Wassern vormt het bezielde zwaartepunt van dit programma, met een sterrol voor het Kampen Boys Choir. In de oorspronkelijke tekst van Goethe beweegt de menselijke ziel rusteloos, wordt gedragen of stort ter aarde door onzichtbare krachten, en vindt pas vrede als hij terugkeert naar zijn oorsprong. Zo fluistert Goethe een eerbetoon aan de mens als deel van een eeuwige, stromende natuur.
Let op: Het voorprogramma wordt verzorgd door leerlingen van Quintus en start om 19:00 uur.
Voor dit concert geldt een kortingstarief voor bezoekers jonger dan 30 jaar.
De ticketprijs is inclusief een drankje na afloop.
| Locatie | De Burgwal (Burgwal 60) |
| Datum | 31 mei |
| Tijd | 19:30 - 21:00 uur |
| Prijs* | € 29,50 |
| * Onze prijzen zijn incl. servicekosten | |
Voor dit concert geldt een kortingstarief voor bezoekers jonger dan 30 jaar.
Vorspiel 3e akte (Tristan und Isolde)
Strijkkwartet Nr. 2 - I. Moderato
Duo Sonata voor fagot en baritonsaxofoon
La Cathédrale Engloutie
Opwellingen (wereldpremière)
Liederen voor sopraan en ensemble
Gesang der Geister über den Wassern, D.714
Judith van Driel is al haar leven lang gefascineerd door muziek. Ze imiteerde als driejarige haar vioolspelende zus met twee breipennen en zeurde net zo lang tot ze op haar vijfde een echte viool kreeg. Daar begon haar liefde voor kamermuziek. Als kind speelde ze met haar zussen, later met vrienden van het conservatorium. Ze studeerde viool in Amsterdam bij Kees Koelmans en Peter Brunt, en in Wenen bij Günter Pichler van het Alban Berg Quartett. Als concertmeester in het Ricciotti Ensemble kreeg ze de kans om overal voor iedereen live muziek te maken, en ervoer ze hoe diep muziek mensen kan raken. En nog steeds is dat wat haar drijft als musicus.
In het Dudok Quartet Amsterdam speelt ze viool. Ook haar andere grote liefhebberij oefent ze uit: ze vertelt verhalen over de muziek tijdens de concerten en schrijft teksten voor het kwartet. Sinds 2021 geeft ze les aan de Sweelinck Academie voor jong talent aan het Conservatorium van Amsterdam.
Judith bespeelt een viool, gebouwd door Francesco Goffriller in 1725 en ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.
Marleen Wester is een strijkinstrumenten-omnivoor. Hoewel de viool haar eerste liefde is, bespeelt ze als hobby ook allerlei andere strijkinstrumenten, van viola d’amore tot zingende zaag. Ze studeerde viool in Amsterdam bij Lex Korff de Gidts en Peter Brunt, waar ze een grote voorliefde ontwikkelde voor onalledaags en hedendaags repertoire.
Als lid van het Ricciotti Ensemble speelde ze over de hele wereld voor mensen die niet of nauwelijks met klassieke muziek in aanraking komen.
In het Dudok Quartet Amsterdam is ze niet alleen violiste, maar ook hoofd financiën. Sinds 2017 bespeelt Marleen een viool van Vincenzo Panormo uit 1810, ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.
Marie-Louise de Jong begon op de viool, maar raakte op haar 17e verknocht aan de altviool. Ze studeerde in Maastricht bij Marc Tooten, en Freiburg bij Wolfram Christ, waar ze in 2018 haar Solistendiplom haalde ‘mit Auszeichnung’.
Als aanvoerder van de altviolen in het Gustav Mahler Jugendorchester maakte ze tien geweldige tournees mee over de hele wereld. Maar toen het Dudok Quartet Amsterdam in 2017 op zoek was naar een altviolist, besloot ze om de sprong te wagen en volledig voor de kamermuziek te gaan.
In het kwartet is ze naast altvioliste ook reisplanner en chef van de Vrienden van het Dudok Quartet Amsterdam. Ze speelt op een altviool van Jean Baptiste Lefèbvre, gebouwd rond 1760 en ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.
David Faber kreeg op 3-jarige leeftijd zijn eerste cello: van Duplo weliswaar. Hij speelde zijn hele leven fanatiek cello, maar ging toch rechten studeren. Toen hij in het Ricciotti Ensemble terecht kwam en ontdekte wat muziek bij mensen teweeg kan brengen, sloeg de vonk definitief over en maakte hij de keus om naar het conservatorium te gaan. Hij studeerde cello in Den Haag en Amsterdam, bij Floris Mijnders en Dmitri Ferschtman.
In het Dudok Quartet Amsterdam is David cellist, huisarrangeur, concertinleider en eerste aanspreekpunt van het management. David speelt afwisselend op een cello van Hendrik Jacobs uit 1700 met een moderne setup en op een cello die Johannes Theodorus Cuypers bouwde in 1766, met een 19e-eeuwse setup en darmsnaren.
Bram van Sambeek (1980) behoort tot de meest veelzijdige fagottisten van zijn generatie. In 2009 ontving hij als enige fagottist in de geschiedenis van de prijs de Nederlandse Muziekprijs, de hoogste staatsonderscheiding voor een musicus in de klassieke muziek. In 2011 volgde de Borletti Buitoni Trust Award en werd hij toegelaten tot het Bowers Program van het Lincoln Center in New York.
Van 2002 tot 2011 was Van Sambeek solofagottist van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Daarnaast was hij regelmatig te gast als solo-fagottist bij onder meer het London Symphony Orchestra en het Mahler Chamber Orchestra. Sinds 2011 richt hij zich primair op zijn solocarrière en kamermuziek. Hij ontwikkelde vernieuwende concertformats, waaronder slaapconcerten, en beweegt zich moeiteloos tussen uiteenlopende stijlen en uitvoeringspraktijken, van Arabische muziek tot heavy metal.
Als solist trad hij op met orkesten als het Gothenburg Symphony Orchestra, het Nederlands Kamerorkest en het Swedish Chamber Orchestra. Componisten als Vanessa Lann, Sebastian Fagerlund en Kalevi Aho schreven concerten voor hem.
Van Sambeek is daarnaast een bevlogen docent en was verbonden aan de conservatoria van Rotterdam, Amsterdam en Den Haag. Na een professoraat in Keulen (2017–2021) keerde hij terug naar het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Zijn discografie bij Brilliant Classics en BIS Records weerspiegelt zijn brede muzikale horizon, van Mozart en Weber tot Bach en zijn rockproject ORBI.
Ellen ten Damme (1967) is een artieste pur sang, die zich met volle overgave wijdt aan het podium, haar kunst en haar publiek. Als zangeres, actrice, acrobate, danseres, muzikant, schrijfster en componiste verenigt zij uiteenlopende disciplines in één krachtige theatrale persoonlijkheid.
Ten Damme groeide op in het Drentse Roden en ontwikkelde zich al vroeg als sportief en muzikaal talent. Zij behoorde als turnster tot de Nederlandse top en speelde klassiek viool, voordat zij haar opleiding vervolgde aan de Amsterdamse Kleinkunstacademie. Tijdens en na haar studie verwierf zij landelijke bekendheid als zangeres en actrice.
Muziek vormt de kern van haar kunstenaarschap. Ze schrijft haar eigen nummers en bespeelt viool, piano en gitaar. Haar stem beweegt zich moeiteloos tussen genres als rock-’n-roll en opera, met een expressieve kracht die varieert van rauw en energiek tot verstild en lyrisch. Naast drie Engelstalige rockalbums – Kill Your Darlings, I Am Here en Impossible Girl – maakte zij internationaal naam, onder meer als vaste zangeres van Udo Lindenberg, met wie zij in uitverkochte stadions optrad.
In haar theaterwerk combineert Ten Damme muzikaliteit met cabaret, variété en acrobatiek. Producties als Cirque Stiletto en haar recente voorstelling Barock onderstrepen haar grenzeloze artistieke reikwijdte en haar vermogen om muziek en theatrale verbeelding in één intens geheel samen te brengen.
Harriet Krijgh (1991) geldt als een van de meest vooraanstaande cellisten van haar generatie. Haar spel wordt gekenmerkt door een combinatie van verfijning en warmte, waarmee zij publiek weet te raken vanaf het moment dat zij het podium betreedt.
Krijgh treedt op in toonaangevende zalen in Europa, Noord-Amerika en Azië, met orkesten als het Boston Symphony Orchestra, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, de Wiener Symphoniker, het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, het London Philharmonic Orchestra en het Orchestre Philharmonique de Radio France. Zij is regelmatig te gast op festivals als Heidelberger Frühling, Grafenegg Festival en Schubertiade Hohenems. Als “Prizewinner in Residence” drukte zij in 2019 haar stempel op de Festspiele Mecklenburg-Vorpommern, waar zij sindsdien jaarlijks terugkeert.
Als bevlogen kamermusicus werkt zij intensief samen met pianisten Magda Amara en Lauma Skride. Een bijzonder project is het jaarlijkse festival Harriet & Friends op Burg Feistritz in Oostenrijk.
Haar discografie omvat meerdere albums bij Capriccio en Deutsche Grammophon, met repertoire van Vivaldi tot Brahms en Schubert. Vanaf seizoen 2024/25 start zij het meerjarige project Harriet, Bach and Friends, waarin de solosuites van Bach centraal staan.
Harriet Krijgh bespeelt een cello van Domenico Montagnana (Venetië, 1723), met een krul van Stradivarius, haar in bruikleen gegeven door de Prokopp Foundation.
Jesse Faber is klarinettist en basklarinettist met een brede muzikale nieuwsgierigheid. Na aanvankelijk viool te hebben gespeeld, koos hij op negenjarige leeftijd voor de klarinet – een keuze die al snel uitgroeide tot een serieuze toewijding. Hij won prijzen in de nationale finale van het Prinses Christina Concours en ging op zijn achttiende op tournee naar Californië en New York. In Carnegie Hall trad hij op met het trio van jazzpianist Jon Batiste.
Faber is lid van het veelzijdige Nieuw Amsterdams Klarinet Kwartet (NAKK), waarvoor hij ook arrangementen schrijft. Daarnaast is hij regelmatig te horen bij ensembles en orkesten als LUDWIG, het Metropole Orkest, het Nederlands Blazers Ensemble, het Radio Filharmonisch Orkest en het Koninklijk Concertgebouworkest, waarmee hij veelvuldig op tournee ging.
Met het project Mimic speelt hij op chirurgische afdelingen in ziekenhuizen, waar muziek direct in contact staat met patiënten en zorgpersoneel.
Als pleitbezorger van de bassethoorn richtte Faber samen met collega’s het Bassethoornoctet op, als ode aan dit zelden gehoorde instrument. Zijn muzikale voorkeur reikt van New Orleans-swing tot het donkere timbre van de contrabasklarinet, waarmee hij zijn klankpalet verder verdiept.
Maria Milstein (1985) werd geboren in Moskou in een familie van musici en studeerde viool in Amsterdam bij Ilya Grubert, in Londen bij David Takeno en aan de Queen Elisabeth Music Chapel in Waterloo bij Augustin Dumay.
Zij is prijswinnaar van diverse internationale concoursen, zowel als soliste als kamermusicus, waaronder “Città di Brescia”, “Premio Rodolfo Lipizer”, de ARD Competition in München, de Lyon Chamber Music Competition en de Kersjesprijs. In 2016 ontving zij een Fellowship van de Borletti Buitoni Trust en in 2018 werd haar de Nederlandse Muziekprijs toegekend, de hoogste onderscheiding voor een klassiek musicus in Nederland.
Milstein trad op in zalen als het Concertgebouw in Amsterdam, BOZAR in Brussel, de Musikverein in Wenen en de Philharmonie in Keulen. Als soliste werkte zij samen met onder meer het Radio Filharmonisch Orkest, het Brussels Philharmonic en Amsterdam Sinfonietta, onder dirigenten als Vasily Petrenko en Otto Tausk.
Als bevlogen kamermusicus was zij medeoprichter van het Van Baerle Trio, dat na het winnen van de ARD Competition en de Lyon Chamber Music Competition internationaal doorbrak. Daarnaast vormt zij een vast duo met pianiste Nathalia Milstein, met wie zij meerdere bekroonde opnamen maakte.
Maria Milstein bespeelt een viool van Michel Angelo Bergonzi (ca. 1750) en is docent aan het Conservatorium van Amsterdam.
Nathalia Milstein (1995) groeide op in een muzikaal gezin in Frankrijk en kreeg haar eerste pianolessen van haar vader, Serguei Milstein. Zij studeerde bij Nelson Goerner aan de Haute École de Musique in Genève, waar zij haar Bachelor- en Masterdiploma met onderscheiding behaalde, en vervolgde haar opleiding bij Sir András Schiff aan de Barenboim-Saïd Akademie in Berlijn.
Haar internationale doorbraak kwam in 2015 met het winnen van de eerste prijs op de Dublin International Piano Competition. Sindsdien trad zij op in zalen als de Wigmore Hall in Londen, het Gewandhaus in Leipzig, de Pierre Boulez Saal in Berlijn, het Muziekgebouw in Amsterdam en Zankel Hall in New York. Zij werkte samen met orkesten als het RTÉ National Symphony Orchestra, het Orchestre de Paris, het Orchestre Philharmonique de Radio France en het Orchestre de la Suisse Romande, onder dirigenten als Matthias Pintscher, John Storgårds en Jonathan Nott.
Als bevlogen kamermusicus is Milstein te gast op festivals als La Roque d’Anthéron, Heidelberger Frühling en het Grachtenfestival. Samen met haar zus, violiste Maria Milstein, vormt zij een vast duo; hun opnamen voor Mirare werden internationaal geprezen.
Haar discografie omvat onder meer werken van Prokofjev, Ravel en Stravinsky en werd bekroond met onderscheidingen als de “Choc Classica”. Milsteins spel kenmerkt zich door verfijning, helderheid en een grote stilistische reikwijdte.
Ties Mellema (1976) beweegt zich al meer dan twintig jaar op de grens van stijlen en disciplines. Van klassiek en minimal tot impro, funk en jazz: zijn werk wordt gedreven door nieuwsgierigheid naar de muziek tússen de genres. Virtuositeit staat daarbij altijd in dienst van expressie en verbeelding.
Uitdaging en het vertellen van een muzikaal verhaal vormen de kern van zijn benadering. Of het nu gaat om de cellosuites van Johann Sebastian Bach op baritonsaxofoon, Gradus van Philip Glass of de free jazz van John Coltrane: Mellema onderzoekt voortdurend de mogelijkheden en grenzen van zijn instrument. Zijn saxofoon spreekt met een directe, fysieke zeggingskracht.
Zijn veelzijdigheid leidde tot samenwerkingen met onder anderen Gustavo Dudamel, Tania Kross, Hans Dulfer, Remy van Kesteren en Rembrandt Frerichs. Met regisseur Jos van Kan en componist Ian Wilson maakte hij The End of Desire, een persoonlijke muziektheatervoorstelling rond een blessure die zijn carrière bedreigde.
Na twintig jaar als medeoprichter van het Amstel Quartet koos Mellema voor een zelfstandige koers. Tussen 2019 en 2025 speelde en componeerde hij met de cross-overgroep PEAX, waarna hij zich volledig op zijn solocarrière richtte. Hij ontving onder meer de Nederlandse Muziekprijs en bespeelt een Eppelsheim bassaxofoon uit de collectie van het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.
Het Kampen Boys Choir is een koor naar Engels voorbeeld en bestaat sinds september 2000. Het ensemble telt circa zestien jongens (trebles) en veertien mannen (countertenoren, tenoren en bassen) en is gebaseerd op de traditie van de Engelse cathedral en college choirs.
Het koor onderscheidt zich door een consequente Engelse koorstijl, niet alleen in bezetting en klankideaal, maar vooral in de intensieve aandacht voor individuele stemvorming. Alle jongens en mannen ontvangen zangles en een klassieke zangopleiding. Daarmee kiest het Kampen Boys Choir voor een muzikale aanpak die aansluit bij het hoge niveau van de Engelse jongenskoren.
De kern van de activiteiten wordt gevormd door het Concertkoor, dat is opgebouwd volgens Engelse traditie met de deelkoren decani en cantoris. Kenmerkend voor het klankbeeld is de combinatie van heldere jongenssopranen en mannelijke alten (countertenors), die samen de typische Engelse koorklank vormen.
Sinds november 2025 staat het koor onder leiding van choirmaster Sander van den Houten.
Sander van den Houten (1987) is organist, dirigent en koorleider, met een sterke verankering in het Nederlandse kerkmuziekleven. In november 2025 werd hij benoemd tot artistiek leider en choirmaster van het Kampen Boys Choir, als opvolger van Rintje te Wies. Sinds 2017 is hij organist van de Evangelisch-Lutherse Kerk in Den Haag, waar hij het Bätz-orgel uit 1762 bespeelt. In Kampen is hij titulair organist van de Burgwalkerk en de Broederkerk.
Van den Houten studeerde orgel aan het Rotterdams Conservatorium bij Bas de Vroome en vervolgde zijn opleiding aan het ArtEZ Conservatorium in Zwolle, waar hij in 2013 cum laude afstudeerde bij Theo Jellema. Daarnaast studeerde hij kerkmuziek en volgde hij privélessen koordirectie bij Wiecher Mandemaker. In 2023 behaalde hij met glans zijn master beiaard aan de Beiaardschool in Amersfoort (HKU), bij Christiaan Winter en Tommy van Doorn.
Hij is als dirigent verbonden aan onder meer kamerkoor Arise Kampen en Exspecto Epe en begeleidt diverse koren en ensembles. Daarnaast geeft hij jaarlijks vele concerten als solist, begeleider en continuospeler.
Bij de Dudok Muziekdagen is Van den Houten betrokken als gastcurator.
Op de hoogte blijven van de ontwikkelingen rondom de Dudok Muziekdagen? Laat uw e-mailadres achter en we houden je op de hoogte
Aanmelden
